“Bojimo se da se ovdje radi o opasnoj političkoj manipulaciji u kojoj se zakoni ne pišu u skladu sa ustavnim načelima, već se koriste kao probni baloni i to po principu „ako prođe – prođe”; ukoliko građani i građanke i relevantni akteri burno reaguju, onda se partija pojavljuje kao „spasilac” koji povlači loš prijedlog zakona. Time se obesmišljavaju institucije dok se proces donošenja zakona svodi na volju jednog čovjeka ili partijskog vrha, umjesto na ustavne i međunarodne obaveze javnih vlasti…”

“Mi u utorak, 19.05.2026. godine putujemo u Banja Luku, pred Narodnu skupštinu Republike Srpske da mirnim okupljanjem poručimo našim vlastima da je dosta! Mi im pet godina javno upućujemo apele da nas puste na miru i oni nas pet godina ne čuju! Nažalost, sa sličnim problemima su se susrele i susreću i druge lokalne zajednice u Republici Srpskoj. Pokreti koji su formirani da bi se zaštitili od neželjenih projekata našli su se pod strašnim pritiscima, kao i naš pokret…”

Imamo li u vidu da BiH na evropskim rang listama najčešće zauzima posljednja mjesta (recimo po indeksu percepcije korupcije Transparency Internationala), sredina rang liste “Duge Evrope” ne izgleda uopšte loše. No treba imati u vidu da se radi o poređenju zakona i politika koje utiču na LGBTQ+ osobe a ne stvarnog kvaliteta njihovog života u tim državama.

Iz Sindikata ističu da su na ovaj način borbe za svoja prava primorani zbog odnosa Vlade Tuzlanskog kantona prema ljekarima specijalistima i subspecijalistima.

“Mi koji smo u ovome od početka, mi smo svoje uradili. Ukazali smo Gradskim vijećnicima, građanima, inspekcijama, medijski smo obavijestili građanstvo, jedino nam preostaje da mi to fizički sklonimo. Ovo je teško objasnit. Vrtimo se u krug kao djeca godinama. Gradonačelnik ne želi sastanak sa mještanima. Uopšte ga ne interesuju problemi. Nije se udostojio ni da nas primi. Mi smo dostavljali prioritete. Plan se napravi. Znamo da ne može cijeli plan da se ostvari, ali se mogao jedan problem riješiti”, zaključuju aktivisti sa Kiseljaka.

Povodom 12. godišnjice od katastrofalnih poplava, sa tragičnim posljedicama, Centar za humanu politiku objavio je kratko saopštenje u kome se osvrće na nerad, neodgovornost, zloupotrebe, pa i korumpiranost vlasti i institucija u ovom kontekstu.

Tužilaštvo koje je podiglo optužnicu i sud koji je sudio i presudio aktivistima “Karton revolucije” – Adiju Selmanu i Nedimu Musiću – svjesno su (korumpirani, pod političkim pritiskom ili tek zbog konformizma – nebitno je), odlučili da dvojicu požrtvovanih, hrabrih, agilnih, neumornih, na dobrobit građana i prirode fokusiranih građanskih aktivista tretiraju kao sitne delinkvente i vandale.    

“U Centru za životnu sredinu smo, od našeg nastanka, mnogo vremena i energije uložili u promociju obnovljivih izvora energije. Međutim izraz “obnovljivo” i “održivo” nisu nužno kompatibilni kad se radi o bilo kojem poduhvatu, već se te definicije tj. etikete mogu dodijeliti tek nakon detaljnih procedura koje mora definisati transparentnost, profesionalizam i stručnost”, naglašavaju iz Centra za životnu sredinu, čije saopštenje u nastavku prenosimo u cjelosti.

Najavom početka radova, “Lykos” ignoriše volju građana, održane proteste i javne skupove, te, jednoglasnu odluku Skupštine opštine Petrovo od 15. aprila 2026. godine kojom je izraženo protivljenje geološkim istraživanjima, kao i činjenicu da je, odlukom Skupštine opštine Petrovo, u MZ Sočkovac, na čijem području su planirana geo istraživanja, za 17. maj raspisan referendum na ovu temu.

Mobing, osim što razara pojedinca, nanosi štetu i radnoj sredini i poslodavcu, narušava povjerenje, produktivnost i međuljudske odnose. Upravo zato je, navode aktivisti, ključno da sindikati prepoznaju svoju ulogu u prevenciji zlostavljanja na radu, da budu podrška kolegama koji se suočavaju s ovim problemom, te da svojim djelovanjem grade kulturu poštovanja i solidarnosti.