Vlast, zapravo, samo skače iz jednog skandala u drugi. Glupo vjerujući da će problem nestati sa bilbordima. I uklanjajući ih u tajnim, nezakonitim, noćnim akcijama. Uz prijetnje vlastitim građanima.

Prostom računicom, plaćanjem vodne naknade po 0,2 KM po kubiku biće uplaćeno u budžet entiteta i budžete Modriče, Vukosavlja i Šamca svega 350.000 KM, dok bi plaćanjem i minimalne naknade od 1,5 KM po kubiku bilo uplaćeno 2,6 miliona. Da ne govorimo o tome da su drugi šljunkari, da je bio raspisan javni poziv za učešće na tenderu, izrazili spremnost da plate naknadu od 15,7 miliona KM.

Udruženje „Resursni Aarhus centar u BiH“ upozorava da su potok Kremenik i istoimeno izvorište pitke vode u Vitezu izloženi višestrukim i dugotrajnim pritiscima koji se više ne mogu posmatrati kao odvojeni problemi. Njihovo ovim povodom objavljeno saopštenje prenosimo u cjelosti.

“Vjerovali smo ljudima koji nas vode i nismo ništa pitali. Tek kad smo se suočili s dobro organiziranim skrivanjem dokumentacije i pažljivo vođenom urotom protiv naroda kako se ne bi saznalo što, koliko, za koju cijenu i pod kojim uvjetima je rasprodano, postalo je jasno da ovdje razvoj nikad nije bio cilj, nego tek sredstvo obmane.”

Bivša vlast, sada iz opozicionog ugla kritikuje i demonizuje aktuelnu, zbog toga što radi stvari koje su, praktično, samo produženje prakse koju su sami ustanovili. Konkretan primjer ovog posljednjeg priča je o naselju Mađir, u banjalučkoj mjesnoj zajednici Česma, čiji mještani 12 godina upozoravaju nadležne na klizište koje im prijeti kućama.

“Iako menadžment Evropskog univerziteta u Brčko distriktu iznosi javno tvrdnje da u stalnom radnom odnosu zapošljavaju 67 univerzitetskih profesora u svim naučnonastavnim zvanjima i 28 univerzitetskih asistenata, kao i više od 100 vanjskih saradnika po semestru, te 9 lica iz reda nenastavnog osoblja, naši podaci, a oni su zvanični, su da su u 2025. godini imali svega 13 zaposlenih…”

„Istrajnost mještana, stručni komentari upućeni nadležnim institucijama i kontinuirani pritisak javnosti dali su konkretan rezultat.“, navodi se u saopštenju Aarhus centra u BiH, u kome je data hronologija djelovanja Aarhus centra, informacije o pritiscima koji su pratili javnu kampanju, te, razlozi zbog kojih borba za zaštitu Kupreške visoravni još nije završena. Saopštenje u nastavku prenosimo u cjelosti.

“Ulica Mustafe Hukića je dvosmjerna saobraćajnica, ali usljed nepropisnog parkiranja vozila u jednoj traci, redovno dolazi do otežanog saobraćaja, konflikata među vozačima, pa čak i fizičkih obračuna.”. Neki stanovnici sumnjaju da postoji neformalna “zona tolerancije”, te da je riječ o selektivnoj primjeni zakona, u kojoj je njihova ulica zanemarena zbog pritiska privatnih investitora, “veza” pojedinaca, ili jednostavne inertnosti nadležnih.

Ukupan broj nerealizovanih preporuka, čija se realizacije očekivala u 2026. je 744. A procenat ukupno realizovanih je tek 18%.

Umjesto da na mjestima i u situacijama kad imaju priliku pokazati da su drugačiji, bolji, od svojih oponenata, o kojima (s razlogom) govore sve najgore, to i pokažu, oni pokazuju da su isti. Od ideološke matrice, preko netransparentnosti i nepoštovanja pravne države (uz sklonost ka korupciji), do odnosa prema civilnom društvu i građanima. Praktično tek druga lica iste politike.