Odgovor na sva upozorenja civilnog društva i informacije koje objavljuju mediji, licemjerje je i cinizam sa političke scene. U kome oni koji su odgovorni za postojeće stanje, lamentiraju nad njim, proglašavajući ga neprihvatljivim i pozivaju na hitno rješavanje.
To da političari u BiH u svom radu nisu motivisani javnim nego privatnim i stranačkim, često kriminogenim interesima, notorna je stvar. Jedan od eklatantnih primjera je odnos prema šumama, koje su izložene sistemskom nemaru, korupciji i pljački.
“Funkcionisanje šumskih preduzeća kao ispostava vladajućih političkih partija, koje ih koriste za masovno stranačko zapošljavanje i izvlačenje sredstava iz njih, nedostatak transparentnosti u dijelu prodaje i distribucije drvnih sortimenata, nedostupnost cjenovnika i kao i nemogućnost javne kontrole, te, nizak stepen efikasnosti u radu potvrđuje sumnje da je upravljanje šumama u Bosni i Hercegovini neodrživo, vodi se kratkoročnim interesima i eksploatacijom te je usmjereno na pogodovanje povlaštenim kupcima, umjesto za opšti društveni interes”, zaključak je istraživanja koje je proveo Transparency International BiH.
“Kadrovi SNSD bespoštedno uništavaju preduzeće „Šume Republike Srpske“ i u posljednjih 15 godina su nanošenjem štete i pljačkom napravili štetu ovom preduzeću u vrijednosti od tri milijarde KM”, izjavio je svojevremeno Miladin Stanić, tada šef Kluba poslanika SDS-a u NSRS.
S druge strane, Federacija BiH već 17 godina – odkako je 2009. tadašnji stavljen je van snage presudom Ustavnog suda FBiH – nema zakon o šumama. Niti država ima okvirni zakon koji bi regulisao ovu oblast. A zakon, kao jedini kanton koji ga nije donio, nema ni HNK.
“Više od 15 godina svjedočimo svojevrsnoj anarhiji u sektoru šumarstva. Ilegalne sječe ogromnih količina drvne mase i uzurpacije državnog šumskog zemljišta, izostanak ulaganja u biološku obnovu šuma i nepostojanje niza prijeko potrebnih pravilnika poput onog koji se odnosi na zaštitu šuma od požara samo su neke od direktnih posljedica nepostojanja Zakona o šumama FBiH i Zakona o šumama HNK”, upozorili su svojevremeno iz Fondacije Atelje za društvene promjene – ACT, jedne od organizacija koja već godinama uporno upozorava na neophodnost donošenja zakona o šumama i na teške posljedice njegovog nepostojanja.
Odgovor na sva upozorenja civilnog društva i informacije koje objavljuju mediji, licemjerje je i cinizam sa političke scene. U kome oni koji su odgovorni za postojeće stanje, lamentiraju nad njim, proglašavajući ga neprihvatljivim i pozivaju na hitno rješavanje. Pa je tako Milorad Dodik, kad su počela hapšenja direktora, nakon što ih je prvo pokušao braniti, shvativši da bi mu se to moglo obiti o glavu, izjavio da se u javnom preduzeću “Šume Republike Srpske” stvorila organizovana banda koja pljačka narodno bogatstvo. U Federaciji BiH imamo situaciju da na lokalnom i kantonalnom nivou kadrovi HDZ-a u HNK govore da je evidentno da nema apsolutno nikakvog opravdanja što taj zakon već davno nije donesen, dok na Federalnom upravo ministartsva koje drže kadrovi ove stranke opstruiraju donošenje Zakona o šumama Federacije BiH.
Organizacije civilnog društva suočavaju se sa činjenicom da za razliku od rijeka, čiju su zaštitu od gradnje mini hidroelektrana uspjele izboriti, proguravši kroz Vladu i Parlament odgovarajući zakon, to sa šumama ide mnogo teže. Vjerovatno zato što je količina novca koji je u igri mnogo veća.
Zapravo, pored nevladinih organizacija, čak i neki političari na vlasti naglašavaju da mi, u ovom trenutku, zapravo ni ne znamo s čim raspolažemo. Odnosno koliko je već šuma posječeno i opljačkano.
S druge strane, bezakonje u ovoj oblasti dovodi i do sukoba preduzeća koja rade “u sivoj zoni” (s odobrenjima tijela koja nemaju nadležnost da ih daju) i mještana naselja koji smatraju da je takvim aktivnostima ugrožena njihova životna sredina, prije svega izvorišta pitke vode koju koriste. (Najnoviji takav, koji traje već mjesec dana, onaj u Kruščici kod Konjica, ovih je dana dospio na Dnevnik Federalne televizije – prilog možete pogledati u nastavku).
(N.N., Odgovorno)
